TRUDNE EMOCJE potrafią nas zawstydzić, przestraszyć, obarczyć poczuciem winy. Nikt nie uczył nas tego, jak przyjmować emocje, jak je wyrażać, jak czerpać z ich obecności w naszym ciele. Bo emocje są w ciele, tak jak myśli w głowie. Czasem w tej energii trudnych emocji utykamy, zalewamy się nimi, a czasem je wypieramy, próbujemy się szybko pozbyć. Lęk, panika, złość…

Uważność zaprasza do tego, by odczuć trudne emocje, czule zaopiekować się tą często bolesną energią. I być może zacząć właśnie od tego,  że zauważymy swoją niechęć do nich. Nie lubimy, nie chcemy, nie potrzebujemy się czuć źle więc nie zamierzamy zatrzymywać się nad nimi. To normalny odruch.

Możemy go zastąpić zainteresowaniem i zaakceptowaniem trudnych emocji. To odważna i subtelna praca nad sobą. Wymaga delikatności, cierpliwości i empatii dla siebie. W efekcie zyskujemy lepszy kontakt ze sobą, ze swoimi przeżyciami i przybliżamy się do zrozumienia siebie, kontekstu w jakim jesteśmy i ogólnie – tego, jak funkcjonuje człowiek, który mając emocje, nie musi się w nie wikłać, może z nich mądrze korzystać. Dzięki uważnej obserwacji i serdeczności dla siebie uwalniamy się spod presji trudnych emocji.

Artykuł Radzenie sobie z trudnymi emocjami pochodzi z serwisu myway-eu.pl.

W czasie pandemii koronawirusa w 2020 roku prowadziłam różne tematycznie medytacje podczas spotkań grupowych i indywidualnych online. Część z nich została nagrana. Zamieszczam je tutaj, może jeszcze ktoś skorzysta.

POWRÓT DO SIEBIE – to krótka medytacja Ajahna Brahma – buddyjskiego mnicha, który propaguje uważność jako drogę do siebie. Spotkanie z sobą samym bywa pełne samokrytycyzmu, niezadowolenia, pretensji. W wielu momentach życia brakuje nam samoakceptacji i wybaczenia sobie głupich błędów czy słabości. Nie chodzi o pobłażanie, usprawiedliwiane, a raczej o współczucie i rozpoczynanie od początku, z szacunkiem do siebie i zaufaniem, że traktując siebie inaczej, możemy poczuć się lepiej. Jak w bezpiecznym domu – pod własną troskliwą opieką. Włączając siebie w nurt życia, pozwalając sobie wrócić z marginesu własnego zainteresowania i życzliwości, stajemy się sobie bliżsi i przez siebie samych bardziej kochani i uznawani.

Artykuł Powrót do siebie pochodzi z serwisu myway-eu.pl.

W czasie pandemii koronawirusa w 2020 roku prowadziłam różne tematycznie medytacje podczas spotkań grupowych i indywidualnych online. Część z nich została nagrana. Zamieszczam je tutaj, może jeszcze ktoś skorzysta.

Mistrz THICH NHAT HANH – mnich i nauczyciel uważności w wielu swoich książkach proponuje tę piękną otwierającą na różne aspekty życia medytację. Radość, siła, spokój, wolność – odnajdujemy ich zalążki między słowami, które prowokują obrazy w umyśle i odczucia w ciele. Pozwala to obserwować, do czego nam bliżej, do czego dalej. Do czego lgniemy, a czego unikamy. Za jakimi jakościami tęsknimy w tym momencie życia, a jakie zeszły na dalszy plan.

Zrównoważenie tych czterech jakości w sobie daje energię do refleksji i działania. To fundament naszej codziennej mocy.  To droga do harmonii i emocjonalnego dobrostanu.

Artykuł Cztery jakości dobrostanu pochodzi z serwisu myway-eu.pl.

W czasie pandemii koronawirusa w 2020 roku prowadziłam różne tematycznie medytacje podczas spotkań grupowych i indywidualnych online. Część z nich została nagrana. Zamieszczam je tutaj, może jeszcze ktoś skorzysta.

UWAŻNY ODDECH – a więc jakże szczególny. Bo oddychamy non stop skoro żyjemy. Bo oddech łączy nas z przepływem życia przecież. A nawet, oddech to życie przecież. Przecież? To na pewno takie oczywiste? Kiedy ostatnio oddychałeś w pełni świadomie? Kiedy witałaś się ze swoim oddechem z wdzięcznością za to, że jest.

W praktyce uważności jedynie obserwujemy oddech, nie zmieniamy go, nie wpływamy na niego. Samą obserwacją uruchamiamy układ parasympatyczny odpowiedzialny za spowolnienie ciała i uspokojenie umysłu. Pozostawanie przy oddechu bywa wyzwaniem. Nasz uwaga potrafi wędrować, rozpraszać się, „zapominać” o tym, co ma robić podczas ćwiczenia. I to jest w porządku. Powracanie do oddechu jest naszym łagodnym zadaniem, zupełnie bez wysiłku, cierpliwie i miękko czynimy oddech centrum naszej świadomości. Tyle razy ile potrzeba. Na tym polega podstawowy trening umysłu.

Artykuł Praktyka uważnego oddechu pochodzi z serwisu myway-eu.pl.

W czasie pandemii koronawirusa w 2020 roku prowadziłam różne tematycznie medytacje podczas spotkań grupowych i indywidualnych online. Część z nich została nagrana. Zamieszczam je tutaj, może jeszcze ktoś skorzysta.

Do swojego ciała mamy bardzo różny stosunek. Czasem traktujemy je jak kulę u nogi i źródło kompleksów, czasem jak bożyszcze i upiększamy, stroimy, udoskonalamy bez końca… W praktyce uważności poszukujemy odmiennego rodzaju kontaktu z ciałem. Zamiast myśleć o nim w taki czy inny sposób, uczymy się je odczuwać. Warstwa po warstwie odkrywać wrażenia obecne w ciele, doświadczać doznań i odczytywać informacje, które ciało non stop do nas wysyła – i w zdrowiu i chorobie. Jak barometr.

Nasze ciało jest wiernym zapisem naszych traum, blokad, całej naszej życiowej, nieraz wyjątkowo trudnej, historii. Jednak przywoływanie troskliwej uwagi do ciała, otulanie oddechem, uwalnianie z napięć, może przynieść chwilową ulgę i zupełnie zmienić nasz stosunek do ciała. Otworzyć się na jego sprawność,  uwrażliwić na potencjał i szacunek dla istniejących ograniczeń. Skanowanie ciała daje nam bieżący obraz ciała, wędrówka po nim uczy nas akceptowania siebie i wdzięczności za możliwości, którymi dysponujemy mając ludzki, niedoskonały a jednak wyjątkowo cudowny, organizm.

Skanowanie ciała to piękne narzędzie powracania do głębokiego czucia w swoim indywidualnym tempie. Wychodzenia ze zmartwionej, przepracowanej, przebodźcowanej głowy. Nic nie musi się wydarzyć, niczego nie mamy osiągać. A jednak praktykując skanowanie wiele razy, zupełnie na nowo i bez oczekiwań, budujemy coraz intymniejszą relację z samym sobą.

Artykuł Współczujące skanowanie ciała pochodzi z serwisu myway-eu.pl.

W czasie pandemii koronawirusa w 2020 roku prowadziłam różne tematycznie medytacje podczas spotkań grupowych i indywidualnych online. Część z nich została nagrana. Zamieszczam je tutaj, może jeszcze ktoś skorzysta.

Ta medytacja należy do nurtu rozwijania współczucia i życzliwości dla siebie. Współczucie jest rozumiane jako jakość zintegrowanego serca i umysłu, kiedy zauważamy swoje cierpienie i szukamy sposobów na poradzenie sobie z nim. Już samo skupianie się na poszukiwaniu bezpiecznej przystani, która nas bezwarunkowo gości i idealnego opiekuna, który nas w pełni akceptuje, pozwala uspokoić system nerwowy i przełączyć umysł na odczuwanie ukojenia i łagodnego kontaktu ze sobą.

Kiedy tworzymy sobie takie przyjazne nieoceniające warunki do przebywania, „zaparkowania” w umyśle, gdzie nigdzie nie musimy uciekać, z nikim nie musimy walczyć, pojawia się wewnętrzny spokój i dobrostan. Możemy w tych okolicznościach pozostać tak długo jak chcemy i czerpać emocjonalne korzyści z tego wygenerowanego przyjaznego nam kontekstu. Nasza wyobraźnia może przenieść nas w rejony, które nas wyciszają, pod opiekę kogoś, kto nam sprzyja i się o nas troszczy.

I możemy do tego bezpiecznego portu  wracać tak często, jak tego potrzebujemy. Doświadczając, eksperymentując, jak ta praktyka wpływa na nasze samopoczucie w różnych chwilach życia. Gdzie nas prowadzi i czy zbliża nas do czułego i troskliwego spojrzenia na siebie, zamiast typowej w sytuacjach trudnych – samokrytyki, osądzania czy obwiniania.

Artykuł Medytacja bezpiecznego miejsca i współczującego opiekuna pochodzi z serwisu myway-eu.pl.

W czasie pandemii koronawirusa w 2020 roku prowadziłam różne tematycznie medytacje podczas spotkań grupowych i indywidualnych online. Część z nich została nagrana. Zamieszczam je tutaj, może jeszcze ktoś skorzysta.

MEDYTACJA GÓRY – w tej praktyce pracujemy z wizualizacją siły, mocy, sprawczości i nienaruszalności własnej. Wyobrażając sobie obraz góry ucieleśniamy jej symboliczne jakości. Wzmacniamy swoją wewnętrzną pewność siebie i uodparniamy psychikę na zdarzenia zewnętrzne.

Artykuł Medytacja góry pochodzi z serwisu myway-eu.pl.

W czasie pandemii koronawirusa w 2020 roku prowadziłam różne tematycznie medytacje podczas spotkań grupowych i indywidualnych online. Część z nich została nagrana. Zamieszczam je tutaj, może jeszcze ktoś skorzysta.

MEDYTACJA METTA – miłującej dobroci – przywołuje tę jakość uwagi jaką jest życzliwość dla siebie, dla innych, dla świata. Jest to medytacja, która intencjonalnie rozwija w nas współczucie, empatię, ukierunkowanie uwagi na energię miłości. Podczas medytacji można poczuć zarówno łagodność, jak i opór. Nie jest jej celem lukrowanie rzeczywistości, a zbliżanie się, wywoływanie w sobie stanu życzliwej czułej otwartości na siebie i świat. Bez konieczności poczucia czegokolwiek, za to ze świadomym zauważaniem ewentualnych blokad przed tą energią. Samo już przeniesienie uwagi do przestrzeni serca, przywołanie obrazów, wspomnień miłości jest – gdy regularnie ćwiczone – wkładem w swój dobrostan i zdrowie. Aktem troski o siebie i swoje lepsze samopoczucie.

Artykuł Medytacja życzliwości – metta pochodzi z serwisu myway-eu.pl.

To ćwiczenie uważności mindfulness z treningu MBCT (zapobieganie nawrotom depresji przez uważność). Jego celem jest świadome zatrzymanie się i życzliwa obserwacja siebie, by móc z chwili na chwilę wieść bardziej uważne i spokojne życie.

Czy umiesz świadomie zauważyć, jak się teraz masz?

Po co? By z wiedzą o tym, czego właśnie doświadczasz, co się w Tobie dzieje, ruszyć dalej. Z tego miejsca świadomości zdecydować, co chcesz zrobić lub nie chcesz zrobić, by lepiej o siebie zadbać. W TRUDNYCH CHWILACH TAKIE ZATRZYMANIE i WGLĄD W SIEBIE JEST BEZCENNY. Pozwala łagodnie kontrolować bieżący nastrój i samopoczucie.

Czy masz energię czy brakuje Ci sił?

Czy Twoje myśli Cię wspierają?

Czy rozpoznajesz emocje, w których tkwisz?

Możesz wykonać trzy kroki pauzy na oddech:

1. Zauważ, czego doświadczasz w bieżącej chwili: w obszarze myśli, emocji i doznań płynących z ciała.

2. Skup pełną uwagę na oddechu.

3. Poszerz uwagę na całe ciało, sylwetkę i wyraz swojej twarzy.

Wystarczy, by świadome zatrzymanie trwało 3 minuty. Pamiętaj, by taką „stop klatkę” robić regularnie, nawet 3 razy dziennie. Na koniec każdorazowo zadając sobie pytanie:

CO MOGĘ DLA SIEBIE ZROBIĆ?

Co – czyli konkretnie: herbatę, przerwę na odpoczynek, bardziej się skupić na zadaniu czy rozmowie

Mogę – czyli bez presji, z życzliwością i troską

Dla siebie – czyli ja też jestem ważna /-y, moje potrzeby są równie istotne jak potrzeby innych

Zrobić – czyli więcej niż pomyśleć, czy obiecać sobie, po prostu wykonać teraz – być może wystarczy lekko uśmiechnąć się do siebie?

Pauza na oddech to akt uprzejmości dla siebie. Często radykalnie nowy sposób traktowania siebie, który tylko dzięki systematycznemu powtarzaniu – ma szansę stać się zdrowym nawykiem.

Polecam! Nie tylko na czas kwarantanny i koronawirusa. Zawsze warto być dla siebie życzliwie uważnym.

Artykuł Pauza na oddech pochodzi z serwisu myway-eu.pl.